خاطرات خانهی مردگان شرح دوران زندان و تبعید داستایفسکی است که در سال ۱۸۵۵میلادی نوشت و هرچند بخشی از زندگینامهاش است، اما نویسنده خود را پشت تصویرهایی که از همبندیهایش به دست میدهد پنهان کرده و کمتر از خودش و خیلی بیشتر از دیگران حرف میزند.
ولی آنچه از این افراد گوناگون متعلق به طبقات مختلف جامعه آموخته، درونمایهی همهی داستانهای بعدیاش است. اگر بخواهیم داستایفسکی را در یک جمله خلاصه کنیم، میتوانیم بگوییم خودش کتابهای نانوشتهای بوده که بعد با قلم خودش بهصورت نوشته درآمدهاند و تا بشریت باقی است، این کتابها و اندیشههای درون آن بخش بزرگی از فرهنگ همهی ملتهای جهان خواهد بود.
داستایفسکی بهدلیل عضویت در گروهی مخفی از آرمانگرایان، بازداشت شده و به یکی از اردوگاههای کار در سیبری تبعید میشود. این تبعید که مشکلات روحی و جسمانی زیادی را برای او به وجود میآورد، مایهی الهام وی برای خلق رمان خاطرات خانهی مردگان گردید. داستان این رمان توسط مردی روایت میشود که بهدلیل قتل همسرش به ۱۰ سال زندان محکوم شده است. داستایفسکی در این کتاب بهشکلی روشن و ملموس، شرایط جهنمگونهی زندان را به تصویر میکشد.
فئودور میخایلاویچ داستایوفسکی، متولد ۱۱نوامبر۱۸۲۱ در روسیه و درگذشته در ۹فوریهی۱۸۸۱ است. از ویژگیهای برتر نوشتههای وی میتوان به روانکاوی و بررسی جنبههای روحی-روانی شخصیتهای داستان اشاره کرد. او در ابتدا کارش را با ترجمه آغاز کرد و سپس برای خلق آثار خود دستبهقلم شد. سبک داستایوفسکی نیز سورئالیسم است.