ضمیر آگاه (راهنمای مختصری بر معمای بنیادین ذهن)

تجربه‌ی ما از آگاهی چنان در تاروپودمان تنیده است که به‌ندرت درک می‌کنیم چیزی مرموز و معماگونه درحال رخ‌دادن است. آگاهی «خودِ تجربه» است. ازاین‌رو، پرسش عمیقی را که همواره به ما زل زده است به‌سادگی نادیده می‌گیریم: چگونه توده‌ای مادّه می‌تواند آگاه باشد؟ گاه فرض می‌کنیم وجود آگاهی بدیهی یا نتیجه‌ی ناگزیر پیچیدگی‌های حیات است. اما اگر دقیق‌تر بررسی کنیم، درمی‌یابیم آگاهی یکی از عجیب‌ترین جنبه‌های واقعیت است. تلاش نویسنده‌ی این کتاب، که هم در زمینه‌ی آگاهی تحقیقات نظری می‌کند و هم دستی در مدیتیشن و توجه‌آگاهی دارد، زیروروکردن برخی پیش‌فرض‌های رایج درباره‌ی جایگاه آگاهی در جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم. او با تمرکز بر دو پرسش کار را آغاز می‌کند: در ارگانیسمی که می‌دانیم تجربه‌ی آگاهانه دارد، چه شواهدی را می‌توانیم از «بیرون» شناسایی کنیم که نشانه‌ای از وجود آگاهی باشد؟ و دیگر اینکه، آیا وجود آگاهی برای تبیین رفتارهای ما ضروری است؟ او در ادامه از دیدگاهی دفاع می‌کند که طبق آن، آگاهی جزو کیفیات بنیادی مادّه است و در نتیجه پایه‌ای‌ترین جزء سازنده‌ی مادّه نیز از سطحی از تجربه‌ی آگاهانه برخوردار است. او می‌کوشد این نسخه از همه‌جان‌پنداری را تقویت کند و به برخی از نقدهای وارد بر آن پاسخ گوید.